Mijn eerste post op dit blog ‘ShakingLife’ luidde
Shaken (1)
Shaken zet je met beide benen op de grond. Met de negen contactpunten van de voet voel je je wortels in de aarde. Je bent zelf-standig – doet er niet toe waar je staat, of het nu voor je eigen venster is of in de Transsiberië Express, shaken kun je overal.
31 december 2013
Sorry, ik moet eerst even terug naar het moment dat ik dit schrijf:
Ik werd net namelijk wakker uit een droom, waarin ik als een dolleman op m’n fiets door de stad racete, door de buurt van mijn voormalige werk aan de Bronckhorststraat in Amsterdam Centrum.
Ik had niet gegeten, daar was geen tijd meer voor geweest, tussendoor dacht ik er wel aan onderweg iets te ‘scoren’, een banaan bijvoorbeeld.
Ik voelde me een overlevingskunstenaar, à la Mark Rutte (over wie ik net gelezen had).
Met duizelingwekkende snelheid reed ik daar door de straten - ik moest op weg naar mijn werk zijn. Maar toen ik daar met mijn ogen naar het pand zocht, zag het er anders uit. Wel leek het alsof er achter een raam iemand naar me zwaaide - en dat voelde aan als Menno, onze oude overbuurman aan de Binnenkant.
Het is ongelofelijk dat ik daar zo trefzeker rondreed - al helemaal nu ik voortdurend bezig ben met mijn ‘blinde hoek’ links. Het was een oud gevoel van ‘meester zijn over de wereld’, een kinderdroom die al vroeg werd aangewakkerd door het bezit van een fiets - mijn Rudge, vejaarscadeau op mijn twaalfde, het trotse bezit waarmee ik de wereld verkende .
Nu weer terug naar het verhaal:
Directe aanleiding voor mijn bezinning op het ‘shaken’ was, dat mijn vriend Aloys Baets in NRC een artikel had zien staan over de film‘The Testament of Ann Lee’. Die gaat over een sekteleider in het 18e eeuwse Amerika, die werd gezien als de vrouwelijke reïncarnatie van Jezus Christus.
Ik heb het verhaal integraal overgenomen, zie: Regisseur Fastvold over de unieke zingende sekteleidster Ann Lee: ‘Waarom kent niemand haar?’
Toen ik vervolgens opzocht hoe het verder is gegaan met deze sekte, kwam ik deze foto tegen:
Omdat ik benieuwd was hoe het met dat ’testament’ verder is gegaan, zocht ik op hoe de sekte er een eeuw later uitzag. Daarover heb ik op mijn blog een extra paragraaf toegevoegd, onder de titel ‘Een eeuw later’ – zie daar.
Muziek waarin ‘extase’ ook een belangrijke rol speelt…
| EINDE |