Afbeeldingen vergroten door te klikken.
Het interieur staat bekend om zijn enorme omvang, gedetailleerde houtsnijwerk en indrukwekkende kunstschatten. Het afgebeelde hoofdaltaarstuk is een van de grootste en meest complexe van Spanje en toont scènes uit het leven van Jezus. Het hoofdaltaarstuk is een meesterwerk van houtsnijwerk, bedekt met bladgoud. Elke laag werd met de hand aangebracht met gips en lijm, waarna het geheel werd gepolijst en opnieuw verguld.
Het groeide uit tot een van de grootste heiligdommen van de Europese kunst. De plattegrond met vijf schepen, het transept, de omgang en de radiale kapellen kenmerken een lichtrijke architectuur die diep geworteld is in de Castiliaanse gevoeligheid. Elke meesterbouwer – van Petrus Petri tot Enrique Egas – en elke kardinaal liet zijn stempel achter op de portalen, de glas-in-loodramen en de liturgische ruimtes.
In de loop der tijd werd de kathedraal ook een schatkamer van artistieke meesterwerken: El Transparente, El Custodia van Enrique de Arfe, het koor, El Expolio (De Ontkleding van Christus) van El Greco en de middeleeuwse glas-in-loodramen.
Mezquita del Cristo de la Luz
De best bewaarde moskee (‘Mezquita’) van de stad, die gebouwd werd in de 10e eeuw. Oorspronkelijk had Toledo tien moskeeën, maar alleen deze is bewaard gebleven.
De Hermitage of Kerk van Cristo de la Luz, voorheen de Bab al-Mardum Moskee (Arabisch: مسجد باب المردوم). Van de tien moskeeën die ooit in de stad bestonden, is dit de best bewaarde. In de islamitische tijd was het een kleine gebedsruimte, verbonden aan een stadspoort (Bab al-Mardum), die werd gebruikt door nieuwkomers in Toledo of door mensen die zich voorbereidden op hun vertrek. Het werd gebouwd in het jaar 999, de tijd van glorie van het kalifaat van Córdoba, zoals vermeld in de epigrafische strook op de ingangsgevel.
Sinagoga del Tránsito
De Sinagoga del Tránsito, ook bekend als de ‘Synagoge van Samuel ha-Levi of Halevi’. Voormalige Joodse gemeente en synagoge, gelegen aan de Calle Samuel Levi, in de historische oude stad Toledo. Status: Synagoge (1357–1391), Kerk ( ca. 1492 – 19e eeuw), Joods museum (sinds 1910).
Ontworpen door meestermetselaar Don Meir (Mayr) Abdeil, werd het gebouwd in 1357 in de Mudéjar- of Moorse stijl als een bijgebouw van het paleis van Samuel HaLevi , schatmeester van koning Peter van Castilië.
De synagoge bevindt zich in de voormalige Joodse wijk van de stad tussen het klooster van San Juan de los Reyes en de synagoge van Santa María la Blanca . Het is een van de drie bewaard gebleven synagogen die door Joden zijn gebouwd onder het bewind van het christelijke koninkrijk Castilië.
Het gebouw werd na de verdrijving van de Joden uit Spanje in 1492 omgebouwd tot een katholieke kerk. Het werd kortstondig gebruikt als militaire kazerne tijdens de Napoleontische oorlogen in het begin van de 19e eeuw. In 1910 werd het een Sefardisch Joods museum , dat tegenwoordig formeel bekendstaat als het Sefardisch Museum.
Detail van een decoratieve Hebreeuwse inscriptie, kenmerkend voor de Mudéjar-architectuur, waarbij Moorse en Joodse stijlen samenkomen. De inscriptie luidt: “Hoe lieflijk zijn uw woningen, o Heer der heerscharen! Mijn ziel verlangt en smacht…”
El Greco’s ‘Vista de Toledo’
Het multiculturele Toledo is ook de stad, waar Johannes van het Kruis in het klooster van de Karmelieten in een cel werd opgesloten en negen maanden werd vastgehouden, vanwege zijn steun aan de hervormingen van Theresia van Ávila.
El Greco’s ‘El Expolio’
“ De Ontkleding van Christus, of El Expolio (Latijn: Exspolĭum), is een schilderij van El Greco, begonnen in de zomer van 1577 en voltooid in het voorjaar van 1579 voor het hoogaltaar van de sacristie van de kathedraal van Toledo, waar het normaal gesproken nog steeds hangt. Eind 2013 was het tijdelijk te zien in het Prado in Madrid (samen met de andere werken van El Greco), na een periode van reiniging en restauratie; het keerde in 2014 terug naar Toledo. Het is een van El Greco's beroemdste werken. Een document gedateerd 2 juli 1577, waarin naar dit schilderij wordt verwezen, is de vroegste vermelding van El Greco's aanwezigheid in Spanje. De opdracht voor het schilderij werd verkregen dankzij El Greco's vriendschap vanuit Rome met Luis, de zoon van Diego de Castilla, deken van de kathedraal van Toledo. De Castilla senior regelde ook El Greco's andere grote opdracht, waaraan hij gelijktijdig werkte: de schilderijen voor de Toledaanse kerk van Santo Domingo el Antiguo.
Het schilderij toont Christus die met een serene uitdrukking naar de hemel opkijkt; zijn geïdealiseerde figuur lijkt afgescheiden van de andere mensen en het geweld om hem heen.Een in het zwart geklede figuur op de achtergrond wijst beschuldigend naar Christus, terwijl twee anderen ruzie maken over wie zijn kleding zal krijgen. Een man in het groen, links van Christus, houdt hem stevig vast met een touw en staat op het punt zijn gewaad af te scheuren ter voorbereiding op zijn kruisiging. Rechtsonder buigt een man in het geel zich over het kruis en boort een gat om de inbreng van een spijker te vergemakkelijken die door Christus' voeten zal worden gedreven. Het stralende gezicht van de Verlosser staat in schril contrast met de grove figuren van de beulen, die om hem heen zijn verzameld en met hun bewegingen, gebaren en lansen een indruk van onrust wekken.
(Wikipedia)
Salvador Dali’s ‘Cristo de San Juan de la Cruz’
Het schilderij staat bekend om zijn ongebruikelijke perspectief, waarbij Jezus van bovenaf aan het kruis wordt afgebeeld, zwevend boven een landschap. Dalí baseerde de compositie op een schets van de 16e-eeuwse mysticus Johannes van het Kruis. Het afgebeelde landschap onder de kruisiging is de baai van Port Lligat in Catalonië, een plek die vaak terugkomt in Dalí’s werk.
Het wereldberoemde schilderij van Dalí heet Christus van Johannes van het Kruis, omdat een tekening van de middeleeuwse mysticus hem inspireerde.
Als hervormer van de eeuwenoude kloosterorde van de Karmel[1] had Johannes van het Kruis (1542-1591) het soms hard te verduren. Tegenstanders van zijn hervormingen sloten hem maandenlang op in een kerker. Op een nacht had hij tijdens het gebed een mystieke ervaring. Wat hij zag, raakte hem diep. Hij zag het kruis van bovenaf, vanuit het standpunt van God de Vader.
___________________
[1] Orde van Broeders van Onze-Lieve-Vrouw van de Berg Karmel (OCarm), is een van de oudste katholieke bedelordes, ontstaan in de 13e eeuw op de berg Karmel in het Heilige Land.
| EINDE |