Persoonsvervoering bij Van Gogh
Van Gogh is voor mij altijd een magische naam geweest. Dat er bij ons in Krimpen een autobusdienst rondreed die ‘Autobusbedrijf Gebr. Van Gog’ heette – dat lijndiensten onderhield tussen Rotterdam en Gouda – vond ik maar een rare zaak: zo’n eerbiedwaardige naam voor een busbedrijf, dat kon er bij mij niet in, ik vond het gewoon ‘naamsmisbruik’ – maar wisten de broers Wim en Leen van Gog (zonder ‘h’!) veel, die heetten gewoon zo…
ALLE FOTO'S VERGROTEN DOOR TE KLIKKEN
(links)“Veel bussen van de Gebr. van Gog zijn bij het touringcar bedrijf Snel&co beland waar ze werden gebruikt voor groepsvervoer voor werknemers van Verolme.”
(rechts) 6 januari 2026. “Is dit geen pareltje van de familie van Gogh (tours)? Ik kwam deze foto tegen in mijn galerij. Ik plaats deze foto omdat ik in de 90'r jaren bij Hans & Piet van Gogh heel hun bussenpark bij hield met schoonmaken. Dit samen met nog een 6 tal collega's. Dit was een van hun bussen. Veel avond uurtjes daar doorgebracht om mijn bijverdienste er bij elkaar te sprokkelen. Het pand van 'Van Gogh Tours' staat er nog steeds maar zit nu V&V transport gevestigd. Wat gaat de tijd toch snel🫶🙏”
Van Gogh stond bij mij thuis huizenhoog in het vaandel geschreven. En na de recente tentoonstelling van Anselm Kiefer in het Van Gogh Museum, ben ik weer helemaal paraat.
Ik kon het dan ook niet nalaten onderstaande afbeeldingen van zijn werk te verzamelen, die recent op de website van het museum verschenen:
Cypresses with Two Figures, 1889–1890
Kröller-Müller Museum.
Hospital at Saint-Paul in Saint-Rémy-de-Provence, 1889
Musée d’Orsay, Paris, France
Vincent van Gogh, De witte boomgaard, 1888. Van Gogh schilderde in Arles veertien doeken van boomgaarden in bloei.
Avenue at Arles 1888
Van Gogh wrote to his brother Theo about the scene that inspired this work:
‘Yesterday, at sunset, I was on a stony heath where very small, twisted oaks grow, in the background a ruin on the hill, and wheatfields in the valley. It was romantic, it couldn’t be more so, à la Monticelli, the sun was pouring its very yellow rays over the bushes and the ground, absolutely a shower of gold. And all the lines were beautiful, the whole scene had a charming nobility. You wouldn’t have been at all surprised to see knights and ladies suddenly appear, returning from hunting with hawks, or to hear the voice of an old Provençal troubadour. The fields seemed purple, the distances blue.’
| EINDE |