Persoonsvervoering bij Van Gogh
Van Gogh is voor mij altijd een magische naam geweest. Dat er bij ons in Krimpen een autobusdienst rondreed die ‘Autobusbedrijf Gebr. Van Gog’ heette – dat lijndiensten onderhield tussen Rotterdam en Gouda – vond ik maar een rare zaak: zo’n eerbiedwaardige naam voor een busbedrijf, dat kon er bij mij niet in, ik vond het gewoon ‘naamsmisbruik’ – maar wisten de broers Wim en Leen van Gog (zonder ‘h’!) veel, die heetten gewoon zo…
ALLE FOTO'S VERGROTEN DOOR TE KLIKKEN
(links)“Veel bussen van de Gebr. van Gog zijn bij het touringcar bedrijf Snel&co beland waar ze werden gebruikt voor groepsvervoer voor werknemers van Verolme.”
(rechts) 6 januari 2026. “Is dit geen pareltje van de familie van Gogh (tours)? Ik kwam deze foto tegen in mijn galerij. Ik plaats deze foto omdat ik in de 90'r jaren bij Hans & Piet van Gogh heel hun bussenpark bij hield met schoonmaken. Dit samen met nog een 6 tal collega's. Dit was een van hun bussen. Veel avond uurtjes daar doorgebracht om mijn bijverdienste er bij elkaar te sprokkelen. Het pand van 'Van Gogh Tours' staat er nog steeds maar zit nu V&V transport gevestigd. Wat gaat de tijd toch snel🫶🙏”
Van Gogh stond bij mij thuis huizenhoog in het vaandel geschreven. En na de recente tentoonstelling van Anselm Kiefer in het Van Gogh Museum, ben ik weer helemaal paraat.
Ik kon het dan ook niet nalaten onderstaande afbeeldingen van zijn werk te verzamelen, die recent op de website van het museum verschenen:
Cypresses with Two Figures, 1889–1890
Kröller-Müller Museum.
Hospital at Saint-Paul in Saint-Rémy-de-Provence, 1889
Musée d’Orsay, Paris, France
Vincent van Gogh, De witte boomgaard, 1888.
Van Gogh schilderde in Arles veertien doeken van boomgaarden in bloei.
© Privé collectie
Van Gogh schreef aan zijn broer Theo over de scène die hem inspireerde tot dit werk:
‘Gisteren, bij zonsondergang, bevond ik me op een stenige heide waar kleine, kronkelige eiken groeien, op de achtergrond een ruïne op de heuvel en korenvelden in het dal. Het was romantisch, het kon niet romantischer, à la Monticelli, de zon wierp haar felgele stralen over de struiken en de grond, een ware gouden regen. En alle lijnen waren prachtig, de hele scène had een charmante edelheid. Je zou er helemaal niet van opgekeken hebben als er plotseling ridders en jonkvrouwen waren verschenen, terugkerend van de jacht met valken, of als je de stem van een oude Provençaalse troubadour had gehoord. De velden leken paars, de verte blauw.’
Meer Van Gogh op ShakingLife.nl
| EINDE |